• Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens

WVV Wageningen-doelman Roy Rijsemus emotioneel bij zijn afscheidswedstrijd

WAGENINGEN 'Een onvoorspelbare leider vertrekt', stond er als titel van het speciaal voor WVV Wageningen doelman Roy Rijsemus gemaakte programmaboekje voor een bijzonder duel, dat ter gelegenheid van zijn afscheid zaterdagmiddag op de legendarische Wageningse Berg werd gespeeld. 'Zijn' club wilde het door de doelman aangekondigde afscheid niet geruisloos voorbij laten gaan en organiseerde een afscheid in stijl, waar het 'Team Roy', bestaande uit familieleden, oud-ploeggenoten en voetbalvrienden het opnam tegen het eerste team van WVV Wageningen, het team waar Rijsemus jarenlang de niet weg te denken doelman was. Het werd een duel 'met een lach en een traan', ingrediënten die de hoofdpersoon zo karakteristiek kenmerken.

Dick Martens

FIETS Terwijl het duel voor 16.00 uur 'op de rol' stond, was het al snel behoorlijk druk op de Berg. ,,Dat ontlokte menig bezoeker de uitspraken: 'Zo druk is het bij ons eerste al jaren niet meer', of 'Wat is het toch heerlijk als er hier weer 'gewoon' gevoetbald wordt. Verantwoordelijk voor die oneliners was Roy Rijsemus, de doelman die even later gewoon op zijn fiets de Berg beklom, maar al snel overmand werd door warme gevoelens toen hij zijn voetbalvrienden ontwaarde. ,,Ik wist dat er 'een wedstrijdje' voor mij georganiseerd zou worden", aldus de hoofdpersoon. ,,Maar dat het nu al zo druk is verrast mij wel. Natuurlijk was ik vanmorgen al met de wedstrijd bezig. Was al even emotioneel bij de gedachte aan het naderende afscheid en ik zal straks zeker ook nog wel wat traantjes laten."

GROEN-WIT Ondertussen druppelden steeds meer familie en oud-ploeggenoten binnen, die stuk voor stuk konden rekenen op een warme omhelzing, die ook de selectie van WVV Wageningen, die al compleet in tenue vanuit Sportpark De Zoom naar het FC Wageningen-stadion waren gekomen en op die manier ook het groen-wit letterlijk weer terugbrachten, daar waar het in het verleden praktisch wekelijks zo zichtbaar en kenmerkend was. Maar dat was toen, nu was het tijd voor toch weer een legendarisch duel.

TEAM ROY Team Roy en WVV Wageningen werden door een heuse speaker aan het publiek voorgesteld en betraden vervolgens vanuit 'de spelerstunnel' de legendarische en weer in oude glorie herstelde grasmat, die tegenwoordig ook steeds meer weer gaat lijken op een echt voetbalstadion, compleet met een prachtige rij reclameborden aan het dak van de overdekte staantribune. Na het voorstellen en de teamfoto's werd het tijd voor 'actie'. Rijsemus in het roze gehuld verdedigde voor rust het doel van zijn eigen team, dat mede door het 'ouderwets luidruchtig' coachen van 'hun' doelman, verdedigend niet in de problemen kwam, maar weigerde de kansen op een zeker lijkende voorsprong, af te maken.

MOOIE LOOPBAAN Na rust nam Rijsemus plaats onder de lat bij zijn vertrouwde team. Ook nu bleek hij het keepersvak nog uitstekend te verstaan en vroeg menigeen zich af, waarom de keeperstrui nu aan de wilgen werd gehangen. Ook nu hield Rijsemus moeiteloos 'de nul' en zag tot zijn zicht- en hoorbaar genoegen ploeggenoten Alec Baldwin en Joris Haver scoren. Een stand die niet meer wijzigde na het laatste fluitsignaal van de arbiter van dienst. Het 'een na laatste fluitsignaal' was voor Rijsemus het teken om de handschoenen definitief uit te trekken en richting de zijlijn te vertrekken. Aan een lange voetbalcarrière was een einde gekomen. Nu kwamen ook de tranen, zeker nadat hij door een erehaag van spelers de laatste 'voetbalmeters maakte', om vervolgens op de schouders van zijn teamgenoten het veld afgedragen te worden. Een mooie keepersloopbaan, van 'bloed, zweet en tranen' was ten einde. Het duurde nog even voor hij door zijn tranen even kon terugblikken. ,,Ik heb het altijd geweldig naar mijn zin gehad bij Wageningen, maar dat je dan zo afscheid kan en mag nemen is natuurlijk ongekend. Hier heb ik wel tegenop gezien, maar achteraf kan ik zeggen, dat ik er ook geweldig van heb genoten. Iedereen komt toch maar even voor jou hier nar de Wageningse Berg. Dat is geweldig."

CONCURRENT Rijsemus hulde zich bijna een kwart eeuw bij Wageningen wekelijks in het keeperstenue, doorliep er alle jeugdelftallen en stond al op 15-jarige leeftijd al eens onder de lat van het eerste. Dat was in een doordeweekse oefenwedstrijd. Zijn officiële debuut in het hoogste team liet vervolgens nog even op zich wachten, vooral omdat hij in Albert-Jan Pomper en Raoul van Onzenoort nog geduchte concurrenten voor zich had. Maar in 2009 greep hij zijn kans, toen Pomper al snel geblesseerd raakte. Maar na één seizoen in de hoofdmacht te hebben gespeeld vertrok hij, 'de onvoorspelbare leider', uitgerekend naar concurrent en buurman SKV. Maar die flirt duurde maar één voetbaljaargang.

GROOT MOTIVATOR Hij keerde weer terug naar zijn oude liefde, waar hij in het seizoen 2011-2012 met zijn team promoveerde naar de 3e Klasse, maar vervolgens ook weer de degradatie meemaakte. Ondertussen was hij ondernemer in de bouw geworden, maar bovenal toch altijd de sfeermaker en absolute leider binnen en buiten de lijnen. Zijn lichaam dat hem af en toe parten speelde hield het toch nog aardig lang vol, maar vond het na het afgelopen seizoen toch welletjes. Maar de typering in het programmaboekje zo treffend opgeschreven zal Rijsemus goed doen. 'Met het afscheid van Roy verliest Wageningen een geweldige persoonlijkheid in het strafschopgebied, een eerlijke teamgenoot en een groot motivator'.

TRANEN De grote motivator brak nadat onder het genot van een koel biertje toch nog even, toen hij een pakketje mocht uitpakken waar zijn eerste voetbalfoto in Wageningen-tenue in zat, maar ook een teamfoto waar ook Gerrit van Huenen op stond. De veel te vroeg overleden echte WVV Wageningen-man was een soort voetbalvader voor de doelman. ,,Aan hem moet ik nog heel vaak denken. Ook vanmorgen nog. Hij had hier natuurlijk bij moeten zijn, dat =had ik, maar zeker hij ook, geweldig gevonden. Het mocht echter niet zo zijn."

DERDE HELFT Nadat ook de wedstrijd daadwerkelijk was geëindigd ging het in colonne terug naar Sportpark De Zoom, waar onder het genot van een hapje en een drankje 'de derde helft' nog 'even' gespeeld werd. Het zal nog lang gezellig geweest zijn en wie weet zal ook nu 'de onvoorspelbare leider' het laatst zijn vertrokken. Een ding zal daarbij zeker zijn. Het was een dag die hij zeker nooit meer zal vergeten.