• Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens

Doek valt voor WAVV, na kansloze nederlaag

WAGENINGEN WAVV heeft de strijd om handhaving in de 1e Klasse niet kunnen winnen. Na de eerste twee finales in de nacompetitie-strijd winnend te hebben afgesloten, ging het op Sportcomplex De Voorwaarts in Apeldoorn, de thuisbasis van WSV Apeldoorn, in het zicht van de haven toch nog mis. De ploeg van vertrekkend trainer Ronald Lieftink slaagde er in het bol van de spanning staande duel tegen klassengenoot De Zweef, geen moment in om het niveau te halen dat nodig is om een dergelijk duel winnend te kunnen afsluiten. Bij rust keken de Wageningers al tegen een 1-0 achterstand aan en nadat diep in de tweede helft de Hengeloërs de score verdubbelden, was het definitief 'ver en uit' en zal er volgend seizoen vanuit de tweede klasse een poging moeten worden gedaan om op het nu verlaten platform terug te gaan keren.

Dick Martens

Er vloeiden dikke, dikke tranen na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Jules Nelissen. Terwijl de juichende 'blauwe kluwen' van juichende spelers van De Zweef almaar groter werd, lagen her en der verspreid op het kunstgras, WAVV-spelers met de handen voor de ogen, vechtend tegen de waterlanders of dat al niet eens meer deden. Zowel bij bijvoorbeeld aanvoerder Mike Jansen en gelegenheid-rechtsachter Amir Banzadeh vloeiden de tranen rijkelijk en moesten zij door medespelers of verzorger Tonnie Bongers getroost en overeind geholpen worden. Voor analyses was nog even geen tijd. Deze teleurstelling moest eerst door eenieder op eigen wijze worden verwerkt. Dat gebeurde of met een sigaret, met de familie, of alleen in afzondering.

GOEDE MOED Toch was de ploeg vol goede moed met de bus en gesteund door een volle supporters bus uit Wageningen vertrokken. Gesterkt door de twee eerdere overwinningen tegen DCS uit Zevenaar en Spero uit Elst was het vertrouwen op een goede afloop er wel degelijk. Maar die gedachte speelde natuurlijk ook bij de tegenstander, maar wat WAVV ontbeerde werd het handelsmerk van de ploeg uit Hengelo: strijd en de absolute wil om ten koste van alles eersteklasser te willen blijven.

HOOP Dat was zeker ook het beeld dat de toeschouwers voor rust konden waarnemen. Het werd voor de neutrale voetballiefhebber een wedstrijd die pijn aan de ogen deed, voor de aanhang van de beide finalisten werd het ruim negentig minuten 'billen knijpen'. Toch was de 1-0 voorsprong van De Zweef, halverwege, zeker niet onverdiend en zeker ook fraai. Het was Daniël Jannink die na 28 minuten spelen prachtig, maar wel volkomen vrijgelaten, raak kopte (0-1). Voor en na de treffer creëerde de ploeg uit Overijssel zich nog wel een aantal kansen, terwijl de enige twee noemenswaardige 'Wageningse' wapenfeiten een tweetal afstandsschoten in de absolute slotfase waren. ,,Toch had ik in die fase de hoop, dat wij wat beter in de wedstrijd gingen komen", aldus verdediger Melchior Onderstal. ,,Daar werd in de rust door de trainer ook nog op teruggekomen. Met dat beeld en de intentie om er toch, na rust, weer een wedstrijd van te maken, gingen we het veld weer in."

WURGGREEP Maar alle goede bedoelingen ten spijt, vanuit Wagenings-perspectief gezien, kwam de kentering er ook na rust niet. WAVV bleef vooral vechten tegen zichzelf, wat zich ook uitte in frustraties. En dat is nu eenmaal geen basis voor verbetering van het zo broodnodige resultaat. Het was aan doelman Jari van de Peppel te danken, dat 'het Zwaard van Damocles' al niet eerder viel. Met een geweldige reflex hield hij zijn ploeg, na 75 minuten spelen, nog in leven en bleef de hoop, dat er bijvoorbeeld uit standaardsituaties, met aanvoerder Mike Jansen als zo vaak dit seizoen, als reddende en vooral scorende, engel. Maar ook de lange verdediger, voor rust al geblesseerd geraakt en met veel pijn spelend, kon ook het degradatiespook, dat de ploeg in en wurggreep hield, niet meer verjagen. Het doek viel uiteindelijk definitief in de 84e minuut. Na een afgeslagen WAVV-aanval was het de speersnelle Jesper Middelkamp die op de rechtervleugel ontsnapte, diens perfecte voorzet werd door invaller Marc Nieboer tot 'bevrijdende en beslissende treffer' omgetoverd (0-2).

SPANNING Nadat trainer Lieftink zijn spelersgroep nog even had toegesproken, keek hij vervolgens zitten op een stoel naast de dug-out terug op het 'degradatieduel'. ,,Zo wil je natuurlijk geen afscheid nemen, dat is duidelijk, maar het zat er vandaag gewoon niet in. Wij hebben geen moment in de wedstrijd gezeten en konden De Zweef ook geen moment het gevoel geven, dat er met ons niet te sollen viel. Zij hebben dan ook verdiend gewonnen. Ik had ook niet verwacht, zeker gezien de wedstrijd van vorige week, waarin we gewoon prima speelde, dat het vandaag niet zou lopen. Je weet van tevoren, dat dit weer een wedstrijd op zich zou zijn, maar dat de spanning zo op de ploeg drukte had ik niet verwacht."

RODE DRAAD Toch kon Lieftink ook niet voorbijgaan aan 'de rode draad' die gedurende de tweede seizoenshelft de ploeg in deze penibele situatie had gebracht. ,,Nog nooit heb ik een seizoen meegemaakt, waarin we zoveel blessures hadden, maar ook te maken kregen met jongens die er zomaar de brui aan gaven. Voor de winterstop speelde dat niet en stond je bovenaan, maar daarna werd het een soort domino-effect, waarbij er steeds meer belangrijke pionnen weg- of omvielen." Toch belandde ook de scheidend trainer op een gegeven moment op een punt, waarop hij dacht dat het voor de club en spelers misschien beter zou zijn om zelf de handdoek te gooien. ,,Dat heeft inderdaad even gespeeld. Als ik daar de ploeg mee had kunnen helpen, was dat een overweging. Maar ik weet ook bijna zeker, dat dan een aantal spelers hetzelfde zou hebben gedaan. En daar was de club natuurlijk ook niet mee geholpen. Daarom zijn we met elkaar doorgegaan en kwam er uit gesprekken duidelijk naar voren, dat we er alles aan zouden doen om ons te handhaven. Helaas duurde wat dat betreft het seizoen één wedstrijd te lang en dat werd nu juist de mijns inziens slechtste wedstrijd die wij hebben gespeeld en daarbij in De Zweef een tegenstander troffen, die daar optimaal en verdiend van heeft geprofiteerd. Dit zal nog wel even in mijn hoofd blijven rond zoemen. Aan volgend seizoen, als ik bij SV Otterlo aan de slag ga, denk ik nu nog niet. Dat komt later wel.  Eerst deze kater verwerken."