• Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens
  • Dick Martens

Invaller Joost Janssen zet OVC '85 op juiste spoor

OOSTERBEEK Voor OVC-routinier Joost Jansen was het in de aanloop naar het eerste competitieduel even schrikken, toen hij de opstelling voor het duel met DVV op het bord zag staan. Zijn naam stond niet bij de basis elf die trainer Wim Kamphuis aan de aftrap bracht van toch een memorabel duel. Het was namelijk de eerste officiële competitiewedstrijd die de Oosterbeekers 'op zaterdag' speelden. De voormalig aanvoerder beruste in zijn lot, maar deed dat zeker met 'de pest in zijn lijf'. Toch stapte hij na afloop met een stralende lach van het veld. Bij de aftrap van de tweede helft, met een 0-0 stand op het scorebord, stond hij wel binnen de lijnen, om vervolgens de eerste twee treffers voor zijn rekening te nemen. Ploeggenoot Terence Mesaki zorgde uiteindelijk voor de 3-0 einduitslag.

 

Dick Martens

 

,,Ja, dat was wel even slikken", legt 'The Man of The Match' na afloop uit. ,,Als je de vorige drie seizoenen bijna alles en ook nog eens als aanvoerder, hebt gespeeld ben je op zijn minst verrast. Maar de trainer maakt de keuzes en die respecteer ik."

 

 

LUSTELOOS De inbreng van Jansen na rust was noodzakelijk, omdat de thuisclub 'het zaterdagdebuut' voor rust allerminst kleur gaf. Het spel was lusteloos, traag en zonder creativiteit. Toch werden er nog wel wat kansen gecreëerd, maar die werden, geheel in het beeld van de wedstrijd gemist. Met name Jesper Onck en aanvalsleider en de nieuwe aanvoerder, Vincent van Weelden mochten zich dat aanrekenen. Maar mede door het slordige speel, waardoor de bal nogal eens naar 'de verkeerde kleur' werd gespeeld, kregen de geroutineerde Duivenaren ook zeker hun mogelijkheden, maar evenals de thuisclub gingen zij daar ook nogal slordig mee om.

 

 

TACTISCHE ZET Ook trainer Kamphuis had gezien dat het anders moest. Hij posteerde Jansen (die Vincent Gometon verving) achter spits van Weelden en haalde middenvelder Koen Vermooten een linie terug. De tactische zet had al snel succes. ,,Ik had voor rust al gezien, dat hun keeper veel rebounds weggaf. Daarom liep ik direct door toen Thijs (van Gestel) uithaalde. Dat had ook direct succes"", aldus de scorende routinier. ,,En even later kon ik vrij aanleggen op de rand zestien. Normaal geef ik de bal meer vaart mee, maar nu deed ik het geplaatst en vloog hij lekker voorbij de keeper en sta je ineens met 2-0 voor."

 

 

SCHERP Toch was de voorsprong nog geen garantie voor de drie punten. Weer verviel de thuisclub, met nog ruim twintig minuten te spelen, in de voor rust ook gemaakte fouten en leidde balverlies tot twee enorme 'Duivense' kansen. Maar tot doelpunten kwam het ook nu niet.  In de slotfase trokken de volgelingen van trainer Kamphuis het initiatief weer naar zich toe en besliste Mesaki met zijn treffer het duel. In blessuretijd raakte aanvoerder van Weelden ook nog de paal.

,,Voor rust speelden we in een veel te laag tempo", vond ook Kamphuis. ,,Ook gingen we teveel in hun tempo mee. Dat hebben we in de rust even doorgesproken en heb ik Joost ingebracht. Hij deed het natuurlijk prima. Hij was scherp en getergd dat hij buiten de ploeg was gelaten, maar nam sportieve revanche. Dat is ook goed. Ik maak mijn keuzes en daar zal zeker niet altijd iedereen blij mee zijn. Maar we hebben nu een bredere en kwalitatief prima selectie, waarin de concurrentie groot is."

 

 

MOOIE LACH Eén van 'de slachtoffers' van die concurrentie klopte zaterdagmiddag al nadrukkelijk op de deur. ,,Natuurlijk leg ik mij niet neer bij deze rol. Ik wil spelen en zal het de trainer zo lastig mogelijk maken. Dat heb ik in ieder geval vandaag al gedaan." Zijn mooie grijns sprak boekdelen en die werd nog groter toen hem werd verteld, dat zijn eerste treffer een legendarische was. Het doelpunt gaat 'de boeken in' als de eerste officiële treffer van OVC in de zaterdagcompetitie.