• Xan de Waard in het Renkums Beekdal poserend met haar gouden WK-medaille in juni 2014.

    Dick Martens
  • Xan de Waard (links) bikkelend op het middenveld van haar club SCHC, tijdens het Hoofdklasseduel tegen Laren.

    Dick Martens

Xan de Waard vaker in leidersrol

RENKUM Via WMHC en Kampong naar SCHC en van daaruit uitgegroeid tot een meer dan volwaardig hockey-international. Dat is in een notendop de carrière van Xan de Waard. Maar de 23-jarige Renkumse is nog lang niet klaar, maar haar rol is inmiddels wel veranderd. Steeds vaker pakt ze de leidersrol.

Dick Martens

Een thuiswedstrijd van SCHC is, nog onafhankelijk van het resultaat, een mooie belevenis. Zeker als het ook nog eens een zogenaamde 'Super-Sunday' is. Die term geeft de club aan een wedstrijddag met zowel een thuiswedstrijd voor de hoofdmacht van de vrouwen als de heren, beiden acterend in de hockeyhoofdklasse. Compleet met sponsoractiviteiten een mascotte en een DJ wordt het in ruime mate aanwezige publiek vermaakt.

Bij de vrouwen, speelt de oud-inwoonster van Renkum Xan de Waard, als rechtermiddenvelder inmiddels alweer voor het vierde seizoen een prominente rol in het door Nettie van Maasakker getrainde en gecoachte team. Het duel tegen middenmoter Laren werd echter geen onverdeeld succes. Na twee kwarten leidde SCHC nog met 2-0, maar in het derde kwart ging het echter mis. Binnen een paar minuten verdween de voorsprong en stonden de gezichten uiteindelijk ook na het vierde kwart nog op 'somber', want de 2-3 achterstand kon niet meer worden rechtgetrokken.

DOMPER ,,Je moet maar niet meer komen", lachte De Waard, nadat ze met haar teamgenoten en de technische staf het duel nog even kort had 'nabesproken', cynisch. ,,We waren thuis nog ongeslagen, dus dit is wel even een domper. We hebben zeker richting de play-offs en de komende wedstrijden tegen Pinoké en lijstaanvoerder Den Bosch nog wel het nodige werk te verrichten. Maar we hebben een goede ploeg en draaien het hele seizoen al bovenin mee, dus ik hoop dat dit een incident was. Maar feit blijft wel, dat dit verlies wel pijn doet."

Het verlies tegen Laren was het sluitstuk van weer een drukke week, want als international speelde De Waard midweeks nog 'even' de ook bij hockey beladen interland tegen Duitsland. ,,Gelukkig hadden we vorig weekend geen competitie, dus dat scheelde weer, maar de wedstrijd was wel zwaar. We moesten hard werken voor de uiteindelijke 1-0 winst."

ORANJE Nadat De Waard het Wageningse WMHC al vroeg verruilde voor Kampong rees haar ster snel. Dat bleef ook bij bondscoach Max Caldas niet onopgemerkt. Hij belde de Renkumse net na haar zeventiende verjaardag, terwijl ze nog in de schoolbanken zat, met de vraag of ze mee wilde op trainingsstage met 'het grote Oranje' naar Kaapstad (Zuid-Afrika). Dat was uiteraard niet tegen dovemansoren gezegd. Het werd het begin van een inmiddels indrukwekkende interlandcarrière waarbij de (voorlopige) teller van de 'pas' 23-jarige hockeyster nu al op 129 staat, waarin ze veertien keer tot scoren kwam. ,,Dat zijn er al best wel veel, maar ik werd dan ook al vroeg geselecteerd en gelukkig word ik dat nog steeds."

Haar status binnen het team is inmiddels wel veranderd. ,,Destijds was ik nog onbevangen en dacht niet echt na over mijn spel en nu doe ik dat wel", liet ze onlangs optekenen voor de microfoon van Hockey.nl. ,,Ben heel erg bezig met hoe we gaan staan. Dat wordt ook wel van mij verwacht. Nu neem ik de jonkies mee in hard werken en laten zien dat er altijd druk op de bal moet zijn en ze neerzetten. Een beetje een leidersrol dus."

RENKUM Wat dat betreft is SCHC een prima leerschool voor de Waard. ,,Ik heb bewust voor De Stichtse gekozen. In mijn ogen wordt hier het beste hockey gespeeld. Tikkie-takkie-hockey, dus snel combinatie-hockey, daar hou ik van." Daarom is een buitenlandse club, zoals in het topvoetbal gebruikelijk is, geen optie. ,,Barcelona, bedoel je? Nee, wel als voetballer, maar niet voor hockey. De Nederlandse competitie is de sterkste van de wereld. Je ziet juist buitenlandse toppers hierheen komen." Dan is Renkum de rustgevende uitvalsbasis.

,,Ja, nadat ik uit Duitsland kwam heb ik nog in mijn ouderlijk huis geslapen. Een betere voorbereiding op de wedstrijd tegen Laren, dan het vieren van Koningsdag in mijn woonplaats Amsterdam. Jammer dat die rust vandaag niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd. Toch blijven we knokken richting een landskampioenschap, want dat wil ik met SCHC nog graag meemaken. Dat ontbreekt nog op mijn lijstje." Ze spreekt bescheiden van 'een lijstje', terwijl haar internationale palmares meer dan indrukwekkend is. Zo won ze met het Nederlands team zilver op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, werd ze al in 2014 wereldkampioen (Den Haag) en nogmaals in 2018 (Londen), Europees Kampioen in 2015 en 2017, eremetaal op een drietal toernooien om de Champions Trophy en twee keer goud als winnaar van de Hockey World League.

DRUK LEVEN Maar de honger naar prijzen is zeker nog niet gestild. ,,Ik ben pas 23 jaar, dus ik heb nog een heel hockeyleven voor mij." Een leven dat ze ook nog combineert met een studie Business Analytics en haar vriend Terrance Pieters (22), die ook op niveau hockeyt (bij Almere en volgend seizoen overstapt naar Kampong) en international is. ,,Een druk leventje, maar zeker leuk. Ook dat Terrance het goed doet. Nee, mij zal hij qua interlands niet zo snel inhalen. Maar mannen gaan vaak wat langer door, dus wie weet. Maar ik denk nog lang niet aan stoppen. Ik wil nog mooie dingen bij SCHC beleven en zeker volgend jaar met het Nederlands team naar de Olympische Spelen in Tokyo."