• Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU
  • Dick Martens/BDU

Dik verdiend kampioenschap voor ONA '53

WAGENINGEN Alles en iedereen die ONA '53 een warm hart toedraagt was er klaar voor. Eindelijk kon de kroon op een geweldig seizoen worden gezet en het dik verdiende kampioenschap van de vierde Klasse worden behaald. Tientallen supporters waren, gekleed in het rood wit naar Rheden afgereisd. Een overwinning op Worth Rheden zou aan alle onzekerheid een einde maken. Uiteindelijk werd er met 2-0 gewonnen van het nog in degradatiegevaar verkerende Worth Rheden en kon het feest losbarsten. Gemakkelijk ging het echter niet, het koste het nodige bloed zweet en tranen, maar daar maalde niemand meer om, nadat het bevrijdende laatste fluitsignaal had geklonken.

 

 

Dick Martens

 

 

De oerkreten, het vuurwerk en het gezang van de grote Wageningse aanhang was tot in de verre omtrek te horen. De omhelzingen waren hartelijk, emotioneel, maar vooral gemeend. In de vierde Klasse F was maar één ploeg die voor dit kampioenschap in aanmerking kwam en dat was ONA '53.

 

 

ZENUWEN De ploeg van 'kampioenentrainer' André Hagen begon furieus aan het duel. De opdracht was meer dan duidelijk. Snel scoren en daarmee de tegenstander uit het evenwicht brengen. Die opdracht werd perfect uitgevoerd, want na 8 minuten op de klok was het Frank van Dijk die de openingstreffer voor zijn rekening nam. Voor 'het legioen' was het al duidelijk. Het kampioenschap was binnen, 'het feest kon beginnen. Maar aan de vervoegde festiviteiten wenste de gastheren echter nog niet meewerken. Niet dat zij de betere ploeg werden, maar omdat ONA er niet in slaagde de bevrijdende tweede treffer te scoren en de zenuwen ineens een rol gingen spelen kroop de Wageningse defensie een aantal keren door het oog van de naald. Toch bleef de voorsprong tot de rust op het scorebord.

 

 

KAMPIOEN Na rust eenzelfde spelbeeld. ONA ging wederom op zoek naar die bevrijdende tweede goal, maar ook nu werden er kansen genist en toch ook wat kansjes weggegeven. Maar uiteindelijk kwam de tweede Wageningse goal er toch. Eerst was er een 'schrikmomentje' toen scheidrechter naar de grond ging met een spierblessure, maar de beide verzorgers lapten de leidsman dusdanig op, dat hij de wedstrijd toch nog tot een goed einde kon brengen. Ondertussen was jongeling Sam Jacobs in het veld gekomen voor de afscheid nemende Vincent Bor en uitgerekend het jeugdige talent was het die 'zijn' ONA definitief kampioen maakte (2-0). Ook scheidsrechter Ariëns vond het toen wel welletjes. Zonder een seconde blessuretijd bij te trekken floot hij voor het laatst en barstte het feest los.

 

 

BEKRONING ,,Hier doe je het allemaal voor en het is ook nog eens dik en dik verdiend", aldus trainer Hagen, met de kampioensmedaille om de nek en de smaak van champagne nog in zijn mond, terwijl hij bedolven werd door supporters, familie en zijn spelers. ,,Deze wedstrijd moeten we maar snel vergeten, Op een gegeven moment durfden we niet meer te voetballen. Maar we hebben deze competitie zoveel goede wedstrijden gespeeld, dan mag dit een keer. Gelukkig hebben we wel gewoon gewonnen. Echt de bekroning voor deze fantastische groep en deze geweldige supporters."

 

 

SIGARETJE EN BIERTJE Ook aanvoerder Luuk van der Harst genoot met volle teugen. Hij had zojuist de kampioensschaal van voorzitter Hans Bruyns ontvangen. ,,Echt een beloning voor deze geweldige ploeg. We hebben vandaag weliswaar niet laten zien waartoe we werkelijk in staat zijn, maar het kampioenschap is binnen en verdiend. En dat gaan we vieren ook." Misschien wel de grootse grijns stond op het gezicht van Sam Jacobs. De jongeling genoot zichtbaar van alle commotie rondom het kampioenschap. ,,Hier droom je natuurlijk van. Kampioen worden en dan ook nog dat belangrijke doelpunt maken. Echt heerlijk." Maar ook de speler die hij mocht vervangen, routinier Vincent Bor, die na dit seizoen 'lager' gaat voetballen bij ONA, genoot. Met een sigaretje, een biertje, bloemen en een brede lach keek hij naar de uitbundige feestvreugde. ,,Zo is het heerlijk afscheid nemen. Wij verdienen en de club ONA verdient dit."

 

Ondertussen ging de rood witte kolonne richting Wageningen om het feest verder te gaan vieren. Een aantal spelers nam nog een frisse duik in de vijver naast het clubhuis van Worth Rheden, om vervolgens ook snel in de rood witte file te gaan aansluiten, want ook zij keken al uit naar het feestje. Het zal dan ook nog lang onrustig blijven op Sportpark Van Ketwich Verschuur.