• Isa Schill

Oosterbeekse Isa voelt zich thuis in Denemarken

OOSTERBEEK Met een lach op haar gezicht komt de Oosterbeekse Isa Schipperheijn (18) aanlopen op de afgesproken plek. Zomers gekleed en met een rode blos op haar wangen van het fietsen. In een knus cafeetje in een pittoresk, Deens straatje in Kopenhagen vertelt ze over de afgelopen twee jaar in Denemarken, het gemis van thuis en haar toekomstplannen.

Suzan van Loenen

Het is een zwoele dag in Kopenhagen. Normaal wordt het in de stad niet warmer dan achttien graden, maar vandaag is het een stralende zomerdag. In vloeiend Deens bestelt Isa een verfrissende smoothie. In de twee jaar dat ze nu in Denemarken woont, heeft ze de taal en cultuur snel leren kennen. Isa: ,,Als je hier leeft en studeert leer je de taal snel spreken. Na een half jaar kon ik redelijk goed meekomen met mijn Deense medestudenten."

Met zo'n honderd andere studenten woonde Isa afgelopen jaar in een groot gebouw in Århus, op vier uur reizen met de trein van Kopenhagen. Maar vanaf juli woont ze in de hoofdstad, waar ze na de zomer Landschapsarchitectuur wil studeren. Deze zomer hoort ze of ze wordt toegelaten op de opleiding. ,,Het wordt spannend. Voor Deense begrippen ben ik erg jong om te gaan studeren én het Nederlandse schoolsysteem is anders dan hier. Toelating wordt moeilijk, maar ik wilde de sprong toch wagen."

Vanaf haar veertiende droomde Isa al van een leven in Denemarken. Haar oma werd in het land geboren en vroeger ging ze er vaak met haar familie op vakantie. Ze straalt van oor tot oor als ze vertelt: ,,Het was niet dat ik weg wilde uit Oosterbeek, maar ik wilde gewoon heel graag hier leven." Dus dook ze twee jaar geleden in het diepe en vertrok ze naar Denemarken.

De eerste weken leek het een soort vakantie, maar in de vierde week besefte ze dat haar reis voor langere tijd was. ,,Toen begon ik mijn ouders en zusje in Oosterbeek echt te missen. Dan is het ineens definitief, niet maar een paar weekjes." Aan haar ogen kun je zien dat ze haar thuis in Nederland af en toe wel mist. Met haar linkerhand friemelt ze aan een plukje haar ,,Ik bel en skype regelmatig, maar ik ben niet bij verjaardagen of familiefeestjes. Dat is jammer", vertelt Isa.

Maar in Denemarken heeft ze ook vrienden gemaakt, alhoewel die vriendschappen soms wat oppervlakkig blijven. Haar Deense vrienden zijn ook niet gewend aan de directheid van Isa, een karaktereigenschap die de Denen typisch Nederlands vinden. ,,In Denemarken zegt niemand zomaar wat hij denkt. Dat is lastig, irritant af en toe. En als buitenlandse snap je dan niet alles wat ze hier vanzelfsprekend vinden." De Deense cultuur was én blijft wennen, ook voor een Denemarken-kenner als Isa.

Toch voelde het voor Isa afgelopen jaar zo goed dat ze van plan is langer te blijven. Met een brede glimlach vertelt ze over haar toekomstplannen. Als ze toegelaten wordt op de Universiteit van Kopenhagen, blijft ze sowieso nog een paar jaar in Denemarken. ,,Als ik langer blijf, wordt terugkeren naar Nederland moeilijker. Ik raak gewend aan de Deense cultuur, de gewoontes, de mensen." Het was een bewuste keuze om te blijven, ondanks haar familie en vriendinnen in Nederland. ,,Gelukkig is het een klein stukje vliegen en kan ik hen opzoeken als ik dat graag wil." Met haar creatieve kledingstijl gaat Isa op in het Deense straatbeeld als ze enthousiast zwaaiend op haar fiets stapt naar huis.